Sərt, kəsici və dərhal şəffaflaşan bir bitki partlayışı. Berqamotun amansız turşuluğu və lavandanın dondurucu sabunluğu otağı yarır. Bu fərahlıq sakit deyil, dərini cızan metalik bir buz küləyi kimidir. Məkan dərhal aydınlaşır, işıq hər şeyi dəlib keçir. Hava o qədər təmizdir ki, sanki toxunanda qırılacaq bir şüşə kimidir. Heç bir nektar yoxdur. Kölgələr silinir.
Rozmarinin quru iynələri və müşk sürvəsinin xam bitki suyu dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Nerolinin sabunlu təmizliyi havanı dərindən steril və hərəkətli edir. Çiçəksilik yoxdur. Hava dərindən fiziki, kəsici və məsafəlidir. Kompozisiya heç bir yerdə şirinləşmir; o, quru bitki tozunun və kəsici sitrusun ziddiyyəti üzərində qurulub. Rənglər yaşıl və gümüşü çalarlar arasında əriyir.
Paçulinin nəm, acımtıl kökləri bu steril mənzərəni dibə çəkir. Zamanla rütubət yox olur. Dəridə yalnız nəm rozmarinin, acı paçulinin və steril lavandanın boş cızıqları qalır. Heç bir səs çıxarmadan boşluğa qarışır. Sərt bir sükut hər şeyi udur. Maddə öz ilkin rəngsizliyinə qayıdır. Hər şey bir nöqtədə dayanır.
