Moruqun turş rütubəti və portağal çiçəyinin kəsici ağlığı otağı dərhal parçalayır. Çəhrayı bibərin yandırıcı kəskinliyi mərkəzə abrupt şəkildə daxil olur. Hava dərindən nəm və sərtdir. İşıq sərtdir.
Səthdə sintetik bir gərginlik var. Vanilin dolğun ağlığı mühiti sakitləşdirmir, əksinə daha da qatılaşdırır. Maddənin teksturası kələ-kötürdür. Heç bir keçid yumşaq deyil. Hərəkət nizamsızdır. Paçulinin acı rütubəti fonu tamamlayır.
Kəskinlik qəfildən artır. Rütubət dərinin üzərində parçalanmış şəkildə qalır. Sonda yalnız ağ tozun və soyuq mineralın kəsici ağırlığı qalır. Maddə yarımçıq hiss olunur.
