İti, bumbuz və dərhal otağı parçalayan steril bir mineral oksigeni. Portağalın amansız turşuluğu və ələmi qatranının metalik soyuqluğu otağı saniyələr içində təmizləyir. Bu fərahlıq deyil; o, dərini cızan metalik bir soyuqluqdur. Bibərin yandırıcı tozu havanı dərindən şəffaflaşdırır. Məkan dərhal aydınlaşır, hər künc bu soyuq zərrəciklərlə dolur. Kölgələr silinir.
Ənbərin mineral istiliyi və bənövşənin metalik pudrası dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Küknarın iynəyarpaqlı rütubəti havanı dərindən fiziki və hərəkətsiz edən qatı bir tozdur. Çiçəksilik rəngsizdir; o, havanı dərindən doyğun edən mineral bir kütlədir. Mühit son dərəcə doyğun və məsafəlidir. Heç bir yumşaqlıq sızmır.
Vetiverin nəm kökləri və sidr ağacının quru yonqarları kompozisiyanı dərinin üzərində dondurur. Palıd mamırının acı rütubəti bu mənzərəni dibdən saxlayır. Zamanla rütubət azalır. Dəridə yalnız buzlu sitrusların, nəm yarpaqların və təmiz vetiverin boş cızıqları qalır. Sonda kompozisiya rəngsizləşərək boşluğa qarışır. Hər şey şəffaf bir sükutla bitir.
