Sərt, yandırıcı və dərhal otağı dumanlı bir istiliklə dolduran qaranlıq kütlə. Tüstünün acımtıl, bitki mənşəli səsi və tütünün tüstülü sərtliyi otağı saniyələr içində zəbt edir. Bu fərahlıq deyil; o, dərini cızan metalik bir ağırlıqdır. İşıq sönür, rənglər tünd qəhvəyi və qara çalarlara bürünür. Hava dərindən isti, sürtünməli və qurudur.
Maltın dənli rütubəti və karamelin əriyən istiliyi dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Şirinlik şəffaf deyil, o, havanı dərindən pudralı və hərəkətsiz edən qatı bir kütlədir. Heç bir yumşaqlıq sızmır. Kompozisiya yanmış ağacların və bişmiş meyvə şirəsinin rəqabəti üzərində qurulub. Mühit son dərəcə doyğun və məsafəlidir. Kölgələr silinir.
Ağac notlarının quru yonqarları kompozisiyanı dərinin üzərinə möhürləyir. Zamanla rütubət azalır. Dəridə yalnız yanmış ağacın, acı mineral tozunun və tünd tütünün səssiz, hərəkətsiz ağırlığı donub qalır. Və yavaş-yavaş dilsiz bir qaranlığa təslim olur. Sərt bir sükut hər şeyi udur. Maddə tamamilə buxarlanaraq dilsiz bir sükuta qərq olur.
