Bu kompozisiya torpağın ən dərin qatlarını — nəm palçığı, çürüyən yarpaqları və mineral daşları xatırladan son dərəcə qaranlıq, ağır və heyvani bir strukturla açılır. Onun proyeksiyasında çiçəklər, meyvələr, sitruslar və ya şirin elementlər yoxdur. Ümumi fon dərinin üzərinə qalın, ağır və demək olar ki boğucu bir kölgə kimi çökür. O, havada yayılmır, sadəcə dərinin birbaşa səthində sıx, qaranlıq bir halqa yaradır. Bu atmosfer tamamilə yeraltı, primitiv və xam bir mühit formalaşdırır.
Açılışda nəm torpağın mineral, yüngülcə küflü xarakteri dərhal hiss olunur. Bu mərhələ partlayıcı deyil; o, yavaş, dərin və yeraltından gələn bir dalğa kimi başlayır. Torpaq burada bağ torpağı deyil, daha çox vulkanik, mineral və son dərəcə primitiv bir materialdır. Heyvani elementlər — dəri, müşk və ya hayvan yağının acıtəhər xarakteri — bu mineral fondakı isti, yaşayan bir hissədir. İlkin təmas son dərəcə heyvani, xam və dərindən fizikidir.
Mərkəzi hissədə torpaq materiallarının nəm fakturası tədricən qatranlı elementlərlə birləşir. Qatranlar burada şirin deyil, daha çox tüstülü, acıtəhər və yanan kömürü xatırladan bir xarakter nümayiş etdirir. Dərinin istiliyi bu materialları daha da qatılaşdırır. Keçid yavaş baş verir — nəm torpaqdan quru qatrana doğru. Heç bir yumşalma baş vermir.
Bünövrədə ən ağır, ən primitiv materiallar kompozisiyanın son qatını formalaşdırır. Baza mərhələsi əzici bir çəki yaradır, hər şeyi torpağa batırır. Heç bir uçuculuğa imkan verilmir. Bu struktur qırıla bilməz, o yalnız zamanla aşınır.
Bu təcrübə nəm torpağın, heyvani müşkün və yanan qatranın bədəndəki birbaşa, primitiv mövcudluğudur. O, emosional comfort axtarmır. Əhval-ruhiyyə xam, primitiv və tamamilə fizikidir. Kompozisiya öz strukturunda sivil dünyanın heç bir elementini daşımır. O, sadəcə olaraq dərin torpağın, yanan qatranın və xam heyvani materialların dəri üzərindəki amansız, primitiv varlığıdır. Sonda o, dərinin ən dərin qatlarında torpaq kimi qalır.