İşıqlı, bumbuz və dərhal otağı parçalayan steril bir bitki oksigeni. Kaktus gülünün xam, metalik rütubəti və freziyanın rəngsiz ağlığı otağı saniyələr içində oksigenlə doldurur. Bu fərahlıq sakit deyil, dərini kəsən şəffaf bir buz küləyi kimidir. Hava dərindən təmiz, nəmsiz və hərəkətlidir. Kölgələr silinir.
Qızılgülün və jasminin rəngsiz ləçəkləri dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Çiçəksilik burada nektarsızdır, sanki buzlu suyun içində yuyulub rənglərini itirmiş kimidir. Hava dərindən neytral, təmiz və məsafəlidir. Heç bir şirinlik sızmır. Mühit son dərəcə sürətli və axıcıdır. İşıq dərinin səthində oynaqlayaraq buxarlanır.
Ağac notlarının quru yonqarları və sidr ağacı bu steril suyu dərinin üzərində dondurur. Zamanla rütubət azalır. Dəridə yalnız nəm yarpaqların, sabunlu çiçəklərin və təmiz ağacın boş cızıqları qalır. Sonda kompozisiya rəngsizləşərək boşluğa qarışır. Hər şey şəffaf bir sükutla bitir. Maddə tamamilə buxarlanaraq dilsiz bir sükuta qərq olur.
