İşıqlı, süzülmüş və dərhal otağı ağ-yaşıl bir tozla dolduran şirin bir meyvə-çiçək fırtınası. Armudun dolğun şirəsi və qardeniyanın ağır pudrası havanı saniyələr içində qatılaşdırır. Bu fərahlıq deyil; o, dərinin üzərinə hopan və məkanı dərhal daraldan fiziki bir ağırlıqdır. İşıq dumanlanır, rənglər parlaq çəhrayı və süd çalarlara bürünür. Hava dərindən kosmetik və pudralıdır.
Plumeriyanın dolğun ağlığı və paçulinin nəm rütubəti dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Çiçəksilik burada nektarsızdır, sanki soyuq suyun içində yuyulub rənglərini itirmiş kimidir. Hava dərindən neytral, təmiz və məsafəlidir. Heç bir kəsici səs sızmır, hər künc bu bişmiş ləçəklərlə yüklənir. Mühit dərindən statikdir. Kölgələr silinir.
Zamanla meyvə turşuluğu azalır. Dəridə yalnız bişmiş pudranın, steril müşkün və təmiz ağacın boş cızıqları qalır. Sonda kompozisiya rəngsizləşərək boşluğa qarışır. Hər şey şəffaf bir sükutla bitir. Maddə tamamilə buxarlanaraq dilsiz bir sükuta qərq olur. Heç bir səs sızmır.
