Sərin, duzlu və dərindən sulu bir fərahlıq. Qovunun həddindən artıq şirəli, şəffaf nektarı və nanənin kəskin buzu dərhal havanı genişləndirir. Bu meyvəlilik yapışqan deyil, tamamilə buz kimi suyun içində üzən meyvə dilimlərini xatırladır. Dəniz suyunun açıq, mineral səsi bu şirəli başlanğıcı daha da yuyur və təmizləyir. İlk nəfəs dərhal adamı oyadır və fəzanı aydınlaşdırır.
Yaşıl almanın quru, küt turşuluğu və muskat qozunun tozlu istiliyi mühiti bir az mürəkkəbləşdirir. Kapuçinonun qəribə, zəif kremsi səsi dəniz suyunun sərtliyi ilə ziddiyyət təşkil edir. Bu ziddiyyət şirinləşmir, əksinə nəm, duzlu və bir az odunsu bir toxuma yaradır. Sərin külək heç vaxt kəsilmir. Hər şey davamlı olaraq hərəkətdədir. Dəridə nəm bir qat yaranır.
Ağac elementlərinin quru, dəniz suyu ilə yuyulub qurumuş səthi kompozisiyanı torpaqlayır. Ənbərin çox xəfif istiliyi dərini qızdırmır, sadəcə duzlu rütubəti dərinin üzərində saxlayır. Sonda havada və dərinin səthində yalnız nəm ağacın, dəniz duzunun və solğun qovun şirəsinin təmiz, aydın və dilsiz fərahlığı asılı qalır. Dayanmayan və amansızcasına açıq bir sərinlik.
