Sərt, yandırıcı və dərhal otağı tünd qızılı bir dumanla dolduran ağır bir kütlə. Ud ağacının tüstülü sərtliyi və meyvələrin bişmiş, yapışqan şirəsi otağı saniyələr içində zəbt edir. Bu fərahlıq deyil; o, dərinin üzərinə hopan və məkanı dərhal daraldan fiziki bir ağırlıqdır. İşıq sönür, rənglər tünd qızılı və qara çalarlara bürünür. Hava dərindən nəm və yapışqandır.
Ənbərin mineral istiliyi və çiçəklərin dolğun ağlığı otaqda hərəkətsiz bir bulud yaradır. Şirinlik şəffaf deyil, o, havanı dərindən pudralı və hərəkətsiz edən qatı bir kütlədir. Mühit dərindən statikdir. Heç bir sərinlik sızmır, hər künc bu bişmiş nektarla yüklənir. Kölgələr silinir. Hava dərinin səthində xırtıldayan bir örtüyə çevrilir.
Ağac notlarının quru yonqarları və ud ağacının mineral sərtliyi kompozisiyanı dərinin üzərinə möhürləyir. Zamanla meyvə turşuluğu buxarlanır. Dəridə yalnız bişmiş meyvələrin, quru ağac tozunun və tünd kəhrəbanın səssiz, hərəkətsiz izləri donub qalır. Və yavaş-yavaş sükuta qərq olur. Hər şey bir nöqtədə dayanır. Maddə tamamilə buxarlanır.
