İti, bumbuz və dərhal otağı parçalayan steril bir mineral oksigeni. Dəniz suyunun duzlu, metalik rütubəti otağı saniyələr içində oksigenlə doldurur. Bu fərahlıq sakit deyil, dərini kəsən şəffaf bir buz küləyi kimidir. Hava dərindən təmiz, nəmsiz və hərəkətlidir. Kölgələr silinir. Məkan dərhal aydınlaşır, hər künc bu soyuq zərrəciklərlə dolur.
Duzlu notlar və yaşıl otların xam səsi dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Bitkisellik burada rəngsizdir; o, havanı dərindən neytral və hərəkətli edən quru bir tozdur. Heç bir şirinlik sızmır. Mühit son dərəcə sürətli və axıcıdır. İşıq dərinin səthində oynaqlayaraq buxarlanır. Hava dərindən fiziki, kəsici və məsafəlidir.
Ağac notlarının quru yonqarları bu steril suyu dərinin üzərində dondurur. Zamanla rütubət azalır. Dəridə yalnız nəm yarpaqların, acı dəniz duzunun və təmiz ağacın boş cızıqları qalır. Sonda kompozisiya rəngsizləşərək boşluğa qarışır. Hər şey şəffaf bir sükutla bitir. Maddə tamamilə buxarlanaraq dilsiz bir sükuta qərq olur. Heç bir səs sızmır.