Marakuyanın yapışqan rütubəti və qıjının metalik soyuqluğu dərini abrupt şəkildə parçalayır. Bu, dərini kəsən soyuq bir meyvə suyudur. Mixəyin yandırıcı kəskinliyi mərkəzə intrüziv şəkildə daxil olur. Hava dərindən nəm və sərtdir. İşıq parlaqdır.
Səthdə yapışqan bir gərginlik var. Müşkün soyuq rütubəti mühiti daha da sərrtləşdirir. Maddənin teksturası kobuddur. Heç bir balans yoxdur. Tonka paxlasının quru şirinliyi fonu tamamlayır.
Şirinlik azalmaq əvəzinə dərinin üzərində daha da ağırlaşır. Rütubət qəfildən yox olur. Sonda yalnız rəngsiz mineral tozun və soyuq metalın izi qalır. Maddə stabilləşmədən sönür.
