Manqonun yapışqan rütubəti və lavandanın metalik soyuqluğu dərini abrupt şəkildə parçalayır. Mixəyin yandırıcı kəskinliyi mərkəzə abrupt şəkildə daxil olur. Bu, son dərəcə asimetrik və ağır bir mühitdir. Hava dərindən nəm və hərəkətsizdir. İşıq parlaqdır.
Səthdə yapışqan bir gərginlik var. Zəfəranın metalik kəskinliyi mühiti daha da sərrtləşdirir. Maddənin teksturası kobuddur. Heç bir balans yoxdur. Kamboca udu ağacının dumanlı qatılığı fonu tamamlayır.
Şirinlik azalmaq əvəzinə dərinin üzərində daha da ağırlaşır. Rütubət qəfildən yox olur. Sonda yalnız yanmış şəkərin və mineral tozun kəsici sükutu qalır. Maddə stabilləşmir.
