Bu kompozisiya dərin bir yumşaqlıq və fiziki rahatlıq hissi yaradan, olduqca isti və toxunula bilən bir strukturla açılır. Onun proyeksiyasında kəskin xətlər, soyuq temperaturlar və ya mineral sərtlik yoxdur. Ümumi fon dərinin üzərinə birbaşa yayılan, qalın və kremsi bir qat kimi hiss olunur. O, havada proyeksiya etmir, sadəcə olaraq dərinin səthində mövcuddur. Bu atmosfer insanın fərdi sahəsini genişləndirmir, əksinə onu yaxınlaşdırır, kiçildir və isti, qoruyucu bir sərhədlə əhatə edir.
Açılışda dərhal isti, yumşaq və bir qədər südlü bir dalğa hiss olunur. Bu mərhələ sitruslu və ya fərahladıcı deyil; o, birbaşa bədən temperaturuna yaxın bir istilik təqdim edir. Hər şey yavaş və ölçülüdür. Hərəkət yoxdur — sadəcə sabit, dəyişməz bir temperatur qatı. Molekullar havada yayılmır, onlar dərinin üzərinə yapışaraq dərhal öz yerini tapır. İlkin təmas toxunuşla bənzərdir; o, vizual deyil, tamamilə taktildir. Bu, bədənin üzərinə qoyulan isti parçanın ilk anını xatırladır.
Mərkəzi hissədə kompozisiyanın əsas xarakteri — vanilli, müşklü və laktonlu bir nüvə — tam olaraq formalaşır. Bu hissə çiçəkli deyil, odunsu deyil, ədviyyatlı deyil — o, sadəcə olaraq isti, yumşaq və son dərəcə yaxın bir materialdır. Laktonlu elementlərin südlü, az qala ana südünü xatırladan qatılığı müşkün dəriyəbənzər xüsusiyyəti ilə birləşir. Bu birləşmə kompozisiyanı fərdi qoxudan fərqlənməyəcək hala gətirir. O, bədənin təbii qoxusunu silmir, əksinə onu daha da isidərək gücləndirir. Keçid yoxdur — hər şey eyni anda mövcuddur.
Bünövrədə ənbərin dumanlı istiliyi və ağac materiallarının çox yüngül, arxa planda qalan fakturası kompozisiyanın sabitliyini təmin edir. Baza mərhələsi ağırlıq yaratmır, sadəcə olaraq yuxarıdakı kremsi strukturun buxarlanmasına mane olur. Ağac notları burada sərt və ya texniki deyil; onlar daha çox cilalanmış, yumşaq və isti bir dayaqdır. Hər şey bir-birinə o qədər yaxın keçib ki, ayrı-ayrı elementləri seçmək çətindir. Səth saatlarca eyni temperaturda qalır. Sonda kompozisiya itmir, sadəcə olaraq dərinin özünə çevrilir.
Bu təcrübə isti dərinin, südlü müşkün və yumşaq materialların bədəndəki birbaşa mövcudluğudur. O, diqqəti cəlb etmir, nə də emosional reaksiya gözləyir. Əhval-ruhiyyə tamamilə sakit, yaxın və passivdir. Kompozisiya öz strukturunda heç nəyi nümayiş etdirmir, sadəcə olaraq dərinin üzərində mövcuddur. O, sadəcə olaraq isti toxunuşun, yumşaq kremli qatın və fərdi istiliyin obyektiv reallığıdır. Sonda o, qoxu olaraq deyil, bədənin təbii istiliyinin bir hissəsi kimi xatırlanır.