Manqonun yapışqan rütubəti və badamın acı teksturası dərini abrupt şəkildə parçalayır. Qamış şəkərinin dərini donduran şirinliyi mərkəzə intrüziv şəkildə daxil olur. Hava dərindən nəm və hərəkətsizdir. İşıq parlaqdır. Heç bir balans yoxdur.
Səthdə yapışqan bir gərginlik var. Vanilin kəskin ağlığı dərinin səthində narahat edici bir sıxlıq yaradır. Maddənin teksturası kobuddur. Heç bir keçid yumşaq deyil. Hərəkət nizamsızdır.
Şirinlik azalmaq əvəzinə dərinin üzərində daha da ağırlaşır. Rütubət qəfildən yox olur. Sonda yalnız yanmış şəkərin və mineral tozun kəsici sükutu qalır. Maddə stabilləşmir.
