Bu kompozisiya vizual olaraq sıx, bal rəngindəki qatranı xatırladan dərinliyə malikdir. İlk təmasdan etibarən o, havada asılı qalmaq əvəzinə birbaşa dəriyə çökür. Quruluşunda boşluqlar yoxdur; hər bir detal bir-birinə kip şəkildə toxunaraq vahid səth formalaşdırır. İsti, bir qədər yapışqan və zəngin tekstura dərhal qızınma prosesinə başlayır. Dinamikası yavaşdır. O, bədənin hərarətinə reaksiyaya girərək yüngülcə dumanlı, sıx bir örtük kimi yayılır.
Açılışda meyvə şirəsinin qatı, günəşdə isinmiş təbiəti ön plana çıxır. Burada sulu və ya uçucu təravətdən əsər yoxdur. Meyvə elementləri öz şirinliyini dərhal bəyan edir, lakin bu şirinlik toxunula bilən dərəcədə məxməri və dolğundur. O, temperaturu yavaş-yavaş artırır. İlkin mərhələ birbaşa əsas teksturanın qalınlığını nümayiş etdirir. Bu hiss dərinin üzərində yavaşca əriyən isti nektarın obyektiv təsviridir. Keçidlər yalnız bu qatılığın açılmasını izləyir.
Mərkəzi mərhələyə keçdikcə qatranlı ənbər özünü tam gücü ilə göstərir. Meyvəli qatılıq bu ənbərin istiliyi daxilində sadəcə qovrulur. Kompozisiya daxili pulsasiya qazanır; bu, yavaş-yavaş yanan odun sabit səsi kimidir. Ənbərin quru, yüngülcə şirin və dərin rezonansı bədənlə birlikdə nəfəs alır. Bu hissə tamamilə materialistdir: burada yalnız fərdi istilik və qatranın bərk xarakteri ön plandadır.
Bünövrədəki eqzotik müşk bu sıx istiliyə heyvani və təmiz bir çalar qatır. Müşkün dəriyəbənzər xüsusiyyəti, əvvəlki meyvəli və ənbərli yükü daşıyaraq onu fərdi qoxuya çevirir. Baza mərhələsi quru deyil; o, yumşaq, yüngülcə nəm və toxunma hissini oyadan dərəcədə realdır. O, mühiti insandan kənarda saxlayaraq qalın izolyasiya qatı çəkir. Bu dərinlik kompozisiyanın ən təmkinli akkordudur.
Yekun təcrübə fərdi sahənin qalınlaşması və istiliyin cəmlənməsi hissi üzərində qurulur. Bu, mərkəzləşdirici meditasiya və ya fərahladıcı oyanış deyil. O, sadəcə olaraq dərinin üzərində yatan isti, qatı və toxunula bilən bir çəkidir. Heç bir idealizmə yer yoxdur; hər şey dərindən materialdır. Kompozisiya uzun saatlar eyni hərarətdə qalır və sonda tədricən, səs-küysüz şəkildə fərdi duman kimi yoxa çıxır. O, məxməri istilik kimi xatırlanır.
