Marakuyanın turş rütubəti və vanilin yapışqan şirinliyi dərini dərhal parçalayır. Bu, son dərəcə asimetrik bir başlanğıcdır. Portağal çiçəyinin kəsici ağlığı mərkəzə abrupt şəkildə daxil olur. Hava dərindən nəm və hərəkətsizdir. İşıq parlaqdır.
Səthdə yapışqan bir gərginlik var. Doqquzdonun metalik kəskinliyi mühiti daha da sərrtləşdirir. Maddənin teksturası kobuddur. Heç bir balans yoxdur. Hərəkət nizamsızdır. Siam benzoininin qatı istiliyi fonu tamamlayır.
Şirinlik azalmaq əvəzinə dərinin üzərində daha da ağırlaşır. Rütubət qəfildən yox olur. Sonda yalnız ağ tozun və yanmış ənbərin kəsici sükutu qalır. Maddə stabilləşmir.
