Tütünün yanmış teksturası və meyvələrin həddindən artıq yetişmiş şirinliyi otağı dərhal parçalayır. Bu, fiziki cəhətdən ağır və kələ-kötür bir mühitdir. Dəfnə yarpağının quru kəskinliyi mərkəzə abrupt şəkildə daxil olur. Hava dərindən isti və sərtdir.
Səthdə qatı, yağlı bir maddə hiss olunur. Gülümbaharın acı rütubəti mühiti daha da sərrtləşdirir. Maddənin teksturası kobuddur. Heç bir balans yoxdur. İşıq sönükdür. Maddə dərinin üzərində nizamsız şəkildə döyünür.
Şirinlik azalmaq əvəzinə daha da qatılaşır. Rütubət qəfildən çöklür. Sonda yalnız yanmış tütünün və mineral tozun kəsici ağırlığı qalır. Maddə yarımçıq hiss olunur.
