Qatı, həddindən artıq dolğun və dərhal nəfəsi kəsən bir şirinlik dalğası. Tuberozanın yağlı, bişmiş nektarı və ilanq-ilanqın sarı, mumlu səsi fəzanı dərhal zəbt edir. Bənövşə yarpağının yaşıl nəfəsi bu ağır çiçək kütləsinin arxasında sadəcə cılız bir nəm iz kimi qalır. İlk andan məkan bu dərindən pudralı və şirəli çiçək örtüyü ilə daralır. Oksigen azalır, hava dərhal isinir.
Şaftalının məxməri qabığı və gavalının tünd, az qala şərbətə dönmüş şirəsi ağ çiçəklərin nektarına qarışır. Nərgiz gülünün quru, acımtıl və otlu toxuması bu meyvəli şirinliyə qəribə bir sürtünmə əlavə edir. Çiçəksilik rəngsiz deyil, lakin dərindən tutqun, kosmetik və toxunula biləcək qədər ağırdır. Dərinin məsamələri bu qatı, şirəli və pudralı mürəbbə ilə tamamilə dolur. Hərəkət ləngiyir, işıq sönür.
Səndəl ağacının hamar, kremsi istiliyi və vanilin əriyən toxuması bünövrəni daha da ağırlaşdırır. Müşk və ənbər dərini isti, heyvani bir qatla örtür. Vetiverin quru torpaqlığı hiss olunmur, o sadəcə bu isti şirinliyin dərindən qurumasını təmin edir. Sonda dərinin üzərində yalnız bişmiş şaftalının, ağır tuberozanın və isti vanilin dilsiz, dondurucu və asılı qalmış ağırlığı qalır. Tamamilə qapalı və susqun.
