Xiyarın soyuq rütubəti və qovunun yapışqan şirinliyi dərini abrupt şəkildə parçalayır. Bu, dərini kəsən soyuq bir su küləyi kimidir. Reyhanın kəsici, bitki teksturası mərkəzə intrüziv şəkildə daxil olur. Hava dərindən təmiz və sərtdir. İşıq parlaqdır.
Səthdə sintetik bir gərginlik var. Zamşanın kobud teksturası mühiti daha da sərrtləşdirir. Maddənin teksturası şüşə kimidir. Heç bir balans yoxdur. Ətirşahın metalik kəskinliyi fonu tamamlayır. Mühit narahat edicidir.
Rütubət qəfildən çəkilir. Maddə dərinin üzərində parçalanmış şəkildə qalır. Sonda yalnız rəngsiz mineral tozun və soyuq metalın izi qalır. Maddə stabilləşmədən sönür.
