Zəfəranın metalik kəskinliyi və ud ağacının dumanlı qatılığı otağı dərhal zəbt edir. Mixəyin yandırıcı istiliyi mərkəzə abrupt şəkildə daxil olur. Bu, fiziki cəhətdən ağır və kələ-kötür bir mühitdir. Hava dərindən isti və sərtdir. İşıq sönükdür.
Səthdə qatı, yağlı bir maddə hiss olunur. Mür qatranının yapışqan teksturası mühiti daha da sərrtləşdirir. Heç bir balans yoxdur. Maddə dərinin üzərində nizamsız şəkildə döyünür. Paçulinin acı rütubəti fonu tamamlayır.
İstilik azalmaq əvəzinə daha da artır. Rütubət qəfildən çöklür. Sonda yalnız yanmış ağacın və mineral tozun kəsici ağırlığı qalır. Maddə yarımçıq hiss olunur.
