Liçinin turş rütubəti və türk qızılgülünün kəsici rəngi otağı dərhal parçalayır. Ud ağacının dumanlı qatılığı mərkəzə abrupt şəkildə daxil olur. Bu, fiziki cəhətdən asimetrik bir başlanğıcdır. Hava dərindən nəm və sərtdir. İşıq parlaqdır.
Səthdə yapışqan bir gərginlik var. Vanilin dolğun ağlığı mühiti sakitləşdirmir, əksinə daha da qatılaşdırır. Maddənin teksturası kobuddur. Heç bir balans yoxdur. Armudun həddindən artıq yetişmiş rütubəti fonu tamamlayır.
İstilik azalmaq əvəzinə daha da artır. Rütubət dərinin üzərində nizamsız şəkildə quruyur. Sonda yalnız yanmış ağacın və mineral tozun kəsici ağırlığı qalır. Maddə yarımçıq hiss olunur.
