Bu kompozisiya bir neçə fərqli istiqamətin eyni anda mövcud olduğu, mürəkkəb və çoxvektorlu bir strukturla açılır. Onun proyeksiyasında tək bir dominant yoxdur; əvəzində bir neçə material eyni səviyyədə səs verir. Vizual olaraq o, bir-birinin üzərinə qoyulmuş müxtəlif fakturalı şüşə təbəqələri xatırladır — hər birinin öz rəngi, öz sıxlığı var, lakin birlikdə vahid bir səth formalaşdırır. O, dərinin üzərinə dərhal çökmür, əvvəlcə havada asılı qalaraq öz pozisiyasını seçir. Bu, texniki olaraq mürəkkəb, lakin xaotik olmayan bir arxitekturadır.
Açılışda isti ədviyyatların quru, tünd tozu sitrusların kəskin təravəti ilə eyni anda üzə çıxır. Bu iki istiqamət bir-birinə qarışmır — onlar paralel xətlər boyunca irəliləyir. Bir tərəfdə temperatur artır, digər tərəfdə azalır. Bu gərginlik kompozisiyanın ilk anlarını son dərəcə dinamik edir. Hər bir molekul fəzada öz yolunu seçir, lakin ümumi proyeksiya nəzarətdədir. İlkin təmas həm fərahlatıcı, həm də qızdırıcıdır — bu ziddiyyət oyanış gətirir, lakin heç bir tərəfə meyl etmir.
Mərkəzi hissədə odunsu materialların sərt, texniki fakturası dəri akkordunun heyvani toxunuşu ilə birləşir. Bu keçid rəvan deyil, o, kəskin bir temperatur dəyişikliyidir — sitrus sərinliyindən dərin odunsu istiliyə doğru. Quru ağac elementləri burada təbii meşəni deyil, daha çox cilalanmış, müasir səthi xatırladır. Dəri akkordu bu cilalı səthin altında gizlənən heyvani bir ləkədir. O, kompozisiyaya dərinlik əlavə edir, lakin heç vaxt üzə çıxmır. Bu hissə uzun sürən, statik bir müşahidə prosesidir.
Bünövrədə müşk və ənbərin texniki, filtrlənmiş rezonansı kompozisiyanın bütün qatlarını bir yerdə tutur. Müşk burada təmiz və sterildir, heç bir heyvani nüans daşımır. Ənbərin dumanlı istiliyi isə yalnız kiçik bir fon rolu oynayır. Baza mərhələsi ağırlıq yaratmır, sadəcə olaraq yuxarıdakı mürəkkəb strukturu dəstəkləyir. Hər şey öz yerindədir, heç nə artıq deyil. Səth saatlarca eyni temperaturda qalır, dəyişmir, solaraq aradan qalxır.
Bu təcrübə çoxvektorlu strukturun, texniki ağacın və filtrlənmiş müşkün bədəndəki birbaşa mövcudluğudur. O, emosional reaksiyalar yaratmır, nə də insanı müəyyən bir vəziyyətə aparır. Əhval-ruhiyyə neytraldır — nə isti, nə soyuq, nə açıq, nə qapalı. Kompozisiya öz strukturunda balansı qoruyur, heç bir elementə üstünlük vermir. O, sadəcə olaraq bir neçə materialın dəri üzərindəki birgə, nizamlı və tamamilə nəzarətdə olan mövcudluğudur. Heç nə qışqırmır, heç nə pıçıldamır — hər şey normal səs tonundadır.