Tünd, torpaqlı və dərhal otağı dumanlı bir şirinliklə dolduran ağır bir bal kütləsi. Balın yapışqan istiliyi paçulinin nəm kökləri və qara qarağat yarpağının acımtıl yaşıllığı ilə toqquşaraq havanı sürətlə qatılaşdırır. Bu fərahlıq deyil; o, dərinin üzərinə hopan və məkanı dərhal daraldan fiziki bir ağırlıqdır. İşıq sönür, rənglər tünd qəhvəyi və qızılı çalarlara bürünür. Hava dərindən nəm və sürtünməlidir.
Tuberozanın dolğun, nəm ağlığı və qərənfilin metalik tozu bu torpaqlı kütlənin içində əriyərək rəngsizləşir. Süsən kökünün torpaqlı pudrası havanı dərindən fiziki və hərəkətsiz edir. Çiçəksilik şəffaf deyil, o, havanı dərindən pudralı və hərəkətsiz edən qatı bir nektardır. Mühit dərindən doyğun, ağır və statikdir. Heç bir sərinlik sızmır.
Palıd mamırının nəm rütubəti və ənbərin yapışqanlığı kompozisiyanı dərinin üzərinə möhürləyir. Müşkün pambıq səsi bu ağır dumanı dibdən saxlayır. Zaman keçdikcə rütubət azalır. Dəridə yalnız nəm mamırın, bişmiş balın və tünd paçulinin səssiz, hərəkətsiz izləri donub qalır. Və yavaş-yavaş sükuta qərq olur.
