Şüşə kimi aydın, sərin və dərhal dərinin üzərində şəffaflaşan bir bitki suyunun açılışı. Yovşanın amansız acılığı və berqamotun iti turşuluğu otağı oksigenlə doldurur. Qovunun və heyvanın nəm şirəsi havanı dərindən şəffaflaşdırır. Bu şəkərli meyvə deyil; o, dərini soyudan və fəzanı sürətlə genişləndirən bir buz küləyidir. Hava dərindən təmiz və nəmsizdir.
Dəniz suyunun duzlu rütubəti və tərxunun xam bitki səsi dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Çayın acımtıl, dumanlı yarpaqları havanı dərindən neytral və hərəkətli edir. Çiçəksilik yoxdur. Hava dərindən fiziki, kəsici və məsafəlidir. Kompozisiya buzlu suyun və quru bitki tozunun ziddiyyəti üzərində qurulub. Rənglər mavi və gümüşü çalarlar arasında əriyir.
Sidr ağacının yonulmuş quru səthi və palıd mamırının nəm torpaqlığı bu steril suyu dərinin üzərində dondurur. Zaman keçdikcə rütubət azalır. Dəridə yalnız nəm yarpaqların, acı bitki tozunun və təmiz sidrin boş cızıqları qalır. Sonda kompozisiya rəngsizləşərək boşluğa qarışır. Hər şey şəffaf bir sükutla bitir.
