Bu kompozisiya heç bir təbii elementə bənzəməyən, təmamilə mineral, kəskin və az qala ulduzlararası bir boşluğu xatırladan strukturla açılır. Onun proyeksiyasında yumşaq yarpaqlar, qatranlı istilik və ya maye rütubət yoxdur. Ümumi fon həndəsi xətlərlə kəsilmiş, yüksək texnologiyalı bir səth kimi parlayır. O, dərinin üzərinə səssizcə çökərək, dərhal ətrafda soyuq, steril və toxunula bilməz bir proyeksiya çəkir. Bu atmosfer təbiəti deyil, quru təmizliyi, geniş məsafəni və güzgü kimi hamar obyektivliyi fiziki olaraq formalaşdırır.
İlk anlardan berqamotun təravəti ilə muskat qozunun quru tozu bir araya gələrək havada kəskin, metalik bir vibrasiya yaradır. Pimentonun isti ədviyyatlı ştrixləri bu metalik səthi isitmək əvəzinə, ona sadəcə statik bir gərginlik qatır. Bu mərhələ uçucu və yüksək səsli deyil, lakin dərindən iynəbatan dərəcədə itidir. Hər bir molekul fəzada düz xətt boyunca hərəkət edərək geniş və boş bir məkan effekti yaradır. İlkin təmas qızdırmır, o, sadəcə dərini sterilizasiya edir və fikri xarici mühitin sərt xətlərinə doğru yönəldir.
Mərkəzi hissəyə keçdikcə isti ədviyyatların quru tozu və labdanumun təmkinli, texniki rezonansı kompozisiyanın nüvəsini doldurur. Burada çiçəksilik və ya meyvəli yumşaqlıqdan tamamilə imtina edilib. Notlar üst-üstə yığılaraq mürəkkəb, lakin şəffaf bir arxitektura qurur. Bu hissə dərinin istiliyi ilə birləşdikcə öz kəskinliyini itirmir, sadəcə istiliyin təsiri ilə daha da genişlənir və dumanlanır. Quru cizgilər kompozisiyanın təmkinli pulsasiyasını təmin edir. O, ətraf mühitlə reaksiyaya girmədən, sadəcə öz təcrid olunmuş strukturunu qoruyur.
Bünövrədə isə güclü, tədricən tündləşən və torpaqlanan yüngül ağac elementləri öz yerini alır. Lakin bu odunsu səs ağır və ya təbii deyil; o, müasir şəkildə filtrlənmiş, təmiz və sərtdir. Vetiverin torpaqlı notlarının verdiyi dərinlik kompozisiyaya yalnız kəskin bir dayanıqlıq bəxş edir. Baza mərhələsi qoruyucu bir sərhəddən çox, formanı dəstəkləyən polad skelet rolunu oynayır. Müşk və ənbərli ştrixlərin qovuşması saatlarca davam edən, statik, lakin canlı bir fon yaradır. Bu mineral struktur qırıla bilməz, o yalnız zamanla yoxa çıxır.
Yaranan təcrübə konstruktiv aydınlıq, sərt nizam və struktura əsaslanır. O, hissləri sakitləşdirmək və ya fərdi daxili rahatlıq yaratmaq məqsədi daşımır. Əhval-ruhiyyə ayıq, intizamlı və məsafəlidir. Kompozisiya öz mövcudluğunu qətiyyətlə bəyan edir, fikirləri kəskinləşdirir və xarici mühitə qarşı inamlı, toxunulmaz bir mövqe formalaşdırır. Burada psixoloji səyahət axtarmaq əbəsdir; o, sadəcə toxunula bilən quru ağacın, kəskin mineral tozun və texniki mükəmməlliyin dərinin üzərindəki obyektiv və sarsılmaz təzahürüdür.
