Ədviyyatların yandırıcı tozu və kobud dərinin teksturası otağı dərhal zəbt edir. Bu, quru və qaranlıq bir mühitdir. Qızılgülün rəngsiz ağlığı bu ağırlığın içində asılı qalır. Hava dərindən isti və quru hissəcikləri ilə doludur. İşıq sönükdür.
Qvayak ağacının dumanlı rütubəti və paçulinin nəm kökləri mərkəzdədir. Ənbərin qatı istiliyi dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Mühit son dərəcə sabit və dərindir. Kölgələr sərtdir. Səthdə kiçik mineral cızıqlar yaranır.
İstilik tədricən azalır. Rütubət dərinin üzərində quruyur. Sonda yalnız kobud dərinin və yanmış ağacın səssiz ağırlığı qalır. Səth uzun müddət isti qalır.
