Quru, yanan və tamamilə oksigensiz bir istilik dalğası fəzaya çırpılır. Zəfəranın qırmızı, metalik tozu və jasminin kölgə kimi hiss olunan quru ləçəkləri dərhal bir-birinə sürtünür. Bu quru açılışda fərahlıq yoxdur; hər şey süni şəkildə qızdırılmış, steril bir otağın havasını xatırladır. Nəfəs dərhal ləngiyir və dərinin üzərində görünməz, amma fiziki olaraq hiss olunan bir ağırlıq yaranır. Sərhədlər anında kəskinləşir.
Amberwood-un intensiv, parıldayan və dərindən isti toxuması bu steril qatın içində böyüyür. Boz ənbərin duzlu, tərləmiş dərini xatırladan heyvani nəfəsi ilə qızdırılmış odunun birləşməsi mühiti dərindən boğucu edir. Hər şey toxunulmazdır, amma eyni zamanda adamı öz içinə çəkir. Şirinlik yanmış şəkər kimidir, yapışqan deyil, sadəcə havada donub qalmış bir qabığı xatırladır.
Küknar qatranının yapışqan, yaşıl deyil, tamamilə quru və isti sərtliyi kompozisiyanın dibini möhürləyir. Sidr sadəcə olaraq quru bir çatırtı əlavə edir. Sonda dərinin səthində yalnız quru qatranın, heyvani duzun və qızdırılmış süni odunun ağır, səssiz, lakin parıldayan bir sükutu asılı qalır. Tamamilə uzaq, kəsici və dəyişməz. Susqunluq.
