Şüşə kimi aydın, lakin dərindən narahatedici və isti bir aydınlıq dərhal dərini kəsir. Jasminin şəffaf ləçəkləri zəfəranın metalik yandırıcılığı altında sürətlə quruyaraq toz halına gəlir. Açılış amansızcasına sürətlidir. Heç bir nəm meyvə və ya yaşıl yarpaq bu quru, oksigenli fəzanı yumşaltmır. İstilik qəfil yüksəlir, amma bu, günəş istisi deyil, qızdırılmış bir səthin quru hərarətidir.
Boz ənbərin heyvani, duzlu və dərindən fiziki səsi fəzanı zəbt edir. O, amberwood-un süni, cilalanmış şüşəyə bənzər səthi ilə sürtünür. Duz və yanmış şəkər notları bir-birinə qarışaraq, dərinin məsamələrində qəribə, cəlbedici lakin məsafəli bir örtük yaradır. Hava hərəkət etmir, otaq bu quru, kəskin və parıldayan toxuma ilə dolur. Nəfəs daralır, mühit dərindən isinir.
Küknar qatranının yavaş-yavaş yapışan, acımtıl sərtliyi sidrin quru kənarları ilə birləşir. Kompozisiya incəlmir, yalnız dərinin səthində daha da bərkiyir. Sonda havada asılı qalan yalnız dəniz duzunun, qızdırılmış amberwood-un və quru qatranın kəskin, dilsiz və uzaq xırtıltısıdır. İnanılmaz dərəcədə statik, amansız və steril bir ağırlıq. Təmiz, amma dərindən qapalı.
