Ud ağacının qatı, dumanlı qoxusu otağı dərhal zəbt edir. Bu, dərini örtən ağır və qaranlıq bir pərdə kimidir. Zəfəranın metalik kəskinliyi və dərinin kobud teksturası mərkəzə keçir. Hava dərindən isti və hərəkətsizdir. İşıq sönükdür.
Moruq şirəsinin turşuluğu bu ağırlığın içində nazik bir mineral cızıq yaradır. Ənbərin qatı istiliyi və odunsu notlar dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Mühit son dərəcə sabit və dərindir. Kölgələr sərtdir.
Duman tədricən seyrəlir. Rütubət dərinin üzərində quruyur. Sonda yalnız yanmış ağacın və mineral tozun səssiz ağırlığı qalır. Səth uzun müddət isti qalır.
