İşıqlı, bumbuz və dərhal şəffaflaşan bir bitki suyunun açılışı. Qalbanumun acı qatranı və berqamotun amansız turşuluğu otağı saniyələr içində oksigenlə doldurur. Bu fərahlıq sakit deyil, dərini cızan metalik bir buz küləyi kimidir. Məkan dərhal aydınlaşır, hər künc bu soyuq və iti zərrəciklərlə dolur. Hava o qədər təmizdir ki, sanki toxunanda qırılacaq bir şüşə kimidir. Kölgələr silinir.
Zəncəfilin yandırıcı tozu və səndəl ağacının yonulmuş hamar səthi dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Çiçəksilik rəngsizdir; inciçiçəyi bu metalik küləyin içində rəngsiz bir xətt kimi görünür. Hava dərindən neytral, təmiz və məsafəlidir. Heç bir şirinlik və ya istilik sızmır. Mühit son dərəcədə sürətli və axıcıdır. İşıq dərinin səthində oynaqlayaraq buxarlanır.
Ağ müşkün pambıq səsi və sidr ağacının quru yonqarları kompozisiyanı dərinin üzərində dondurur. Zaman keçdikcə rütubət azalır. Dəridə yalnız nəm yarpaqların, acı zəncəfilin və təmiz ağacın boş cızıqları qalır. Sonda kompozisiya rəngsizləşərək boşluğa qarışır. Hər şey şəffaf bir sükutla bitir. Maddə tamamilə buxarlanır və geridə heç bir iz qoymur.