Bu kompozisiya tünd, qatı və dərin torpaqlanan bir ağırlıqla açılır. Onun strukturunda havanın şəffaflığı, çiçəklərin zərifliyi və ya meyvələrin işıqlı enerjisi yoxdur. Hər şey qatranlı, odunsu və heyvani materiallardan ibarətdir. Vizual olaraq o, qalın, tünd maye şəklində axan isti qatranı xatırladır. O, dərinin üzərinə dərhal çökür, heç bir yüngüllük nümayiş etdirmədən birbaşa ağırlığını bəyan edir. Bu, bədəni əhatə edən isti, qalın və keçilməz bir izolyasiya qatıdır.
İlk anlardan isti ədviyyatların — xüsusilə zəfəranın və qurubibyərin quru, acıtəhər tozu dərhal fəzanı doldurur. Bu mərhələ yavaş deyil; o, dərhal temperaturu yüksəldən, lakin dağılmayan, mərkəzə doğru sıxışan bir dalğadır. Hər bir molekul havada sərbəst hərəkət etmir, onlar dərinin ətrafında sıx bir halqa yaradır. İlkin təmas fiziki olaraq isidicidir. Ədviyyatların ardınca tünd meyvə ştrixləri — qurağanın və ya qovurulmuş əriyin xarakteri üzə çıxır. Bu, fərahlatıcı deyil, qovrulmuş və qaranlıqdır.
Mərkəzi hissədə ənbərin qatranlı, yapışqan istiliyi odunsu materiallarla birləşir. Bu keçid ədviyyatlı kəskinlikdən dərin, sabit bir istilik dalğasına doğru yavaş bir prosesdir. Ağac elementləri burada təzə kəsilmiş meşəni yox, uzun müddət istidə qalmış, qurumuş və qaralmiş ağac liflərini xatırladır. Dərinin istiliyi bu materialları daha da qatılaşdırır. Kompozisiya heç bir yumşalma nümayiş etdirmir — o, sadəcə öz ağırlığı ilə daha da dərinləşir.
Bünövrədə tünd müşkün heyvani fakturası ağır ağac və qatranlı materiallarla tamamilə birləşir. Baza mərhələsi əzici bir çəki yaradır, kompozisiyanı dərinin üzərinə mismarlayır. Heç bir uçuculuğa imkan verilmir. Səth saatlarca eyni temperaturda, eyni ağırlıqda qalır. Bu struktur qırıla bilməz, o yalnız zamanla, çox yavaş bir tempdə aradan qalxır.
Bu təcrübə qatranlı istiliyin, tünd ədviyyatın və heyvani müşkün bədəndəki birbaşa ağırlığıdır. O, sakitlik axtarmır, nə də aydınlıq gətirir. Əhval-ruhiyyə ciddi, ağır və tamamilə qapalıdır. Kompozisiya öz strukturunda heç bir boşluq buraxmır. O, sadəcə olaraq tünd materialların dəri üzərindəki amansız və dəyişməz varlığıdır. Sonda o, dərinin ən dərin qatlarında qalan isti, ağır bir iz olaraq xatırlanır.