Pralinenin qatı, bişmiş şəkərli səsi havada asılı qalır. Qara qarağatın turşuluğu bu şirinliyi bir az sərtdəşdirir. Süsənin buzlu pudrası mərkəzə keçir. Hava dərindən nəm və yapışqandır. İşıq yumşaqdır.
Paçulinin nəm kökləri və vanilin dolğun ağlığı mərkəzdədir. Bu, ağır bir qoxu deyil, daha çox dərini örtən qatı bir maddədir. Portağal gülünün metalik rütubəti dərinin səthində hiss olunur. Səthdə kiçik mineral cızıqlar yaranır.
Şirinlik tədricən azalır. Rütubət tədricən çəkilir. Dəridə yalnız yanmış şəkərin və mineral tozun səssiz ağırlığı qalır. Səth yavaş-yavaş soyuyur.
