Sərt, yandırıcı və dərhal otağı mineral bir işıqla dolduran ağır bir kütlə. Paçulinin nəm torpaqlığı və ağac notlarının quru yonqarları otağı saniyələr içində zəbt edir. Bu fərahlıq deyil; o, dərini cızan metalik bir ağırlıqdır. Hava dərindən təmiz, nəm və hərəkətlidir. Məkan dərhal aydınlaşır, hər künc bu soyuq zərrəciklərlə dolur. Kölgələr silinir.
Meyvələrin bişmiş şirəsi və pudralı notlar dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Bitkisellik burada rəngsizdir; o, havanı dərindən neytral və hərəkətli edən quru bir tozdur. Heç bir şirinlik sızmır. Mühit son dərəcə sürətli və axıcıdır. İşıq dərinin səthində oynaqlayaraq buxarlanır. Hava dərindən fiziki, kəsici və məsafəlidir.
Sidr ağacının quru yonqarları bu ağır mənzərəni dibdən saxlayır. Zamanla rütubət azalır. Dəridə yalnız nəm yarpaqların, acı mineral tozunun və təmiz dərinin boş cızıqları qalır. Sonda kompozisiya rəngsizləşərək boşluğa qarışır. Hər şey şəffaf bir sükutla bitir. Maddə tamamilə buxarlanaraq dilsiz bir sükuta qərq olur.
