Ud ağacının dumanlı, mineral kəskinliyi ilk saniyələrdə məkanı zəbt edir. Zəfəranın metalik səsi bu dumanı bir az itiləşdirir. Hava bir qədər sərtdir, amma nəfəs almaq asandır. Süsənin buzlu pudrası dərhal mərkəzə keçir. İşıq bərabər paylanmır.
Dərinin heyvani kəskinliyi tədricən artır. Bu, ağır bir qoxu deyil, daha çox maddələrin sürtünməsidir. Qara istiot bir az qıcıqlanma yaradır. Qızılgül rəngsizdir, yalnız bir dolğunluq hissi verir. Mühit bir qədər sabitdir.
Sonda yalnız ud ağacının quru izi qalır. Dumanlı rənglər tədricən çəkilir. Dəridə bir az mineral toz və dərinin sərt qatılığı qalır. İstilik yavaş-yavaş sönür.
