Tünd şokoladın acılığı ilk saniyələrdə dərinin üzərinə hopur. Bu, şirin bir qatılıq deyil, daha çox quru və tozlu bir maddədir. Moruğun turşuluğu bu acılığa bir az rəng qatır, amma mühit hələ də sərtdir. Bənövşə yarpağının mineral səsi kənardan eşidilir. Hava bir qədər sabitləşir.
Papirusun quru, odunsu rəngi mərkəzə keçir. Qızılgül rəngsizdir, yalnız bir dolğunluq hissi yaradır. Mür bir az istilik gətirir, amma rütubət artmır. Səthdə kiçik mineral cızıqlar yaranır. İşıq bir qədər yumşalır.
İstilik dərinin səthində quruyur. Şokoladın acı izi bir müddət qalır. Papirusun quru hissəcikləri dəridə yavaş-yavaş sönür. Sonda yalnız neytral, azca dumanlı bir qatılıq qalır.
