Qatı, həddindən artıq bişmiş və otağı dərhal süzülmüş bir şirinliklə dolduran südvari çiçək nektarı. Tuberozanın dolğun ağlığı və osmantusun meyvəvari rütubəti havanı sürətlə qatılaşdırır. Bu fərahlıq deyil; o, dərinin üzərinə hopan və məkanı dərhal daraldan fiziki bir ağırlıqdır. İşıq dumanlanır, rənglər parlaq sarı və ağ çalarlara bürünür. Hava dərindən nəm və yapışqandır.
Nərgiz gülünün acımtıl tozu və jasminin rəngsiz ağlığı dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Laktonlu notlar havanı dərindən fiziki və hərəkətsiz edən qatı bir kütlə yaradır. Çiçəksilik burada nektarsızdır, havanı dərindən doyğun edən mineral bir tozdur. Mühit dərindən statikdir. Heç bir sərinlik sızmır. Kölgələr silinir. Hava dərinin səthində xırtıldayan bir örtüyə çevrilir.
Sidr ağacının quru yonqarları və ənbərin mineral istiliyi kompozisiyanı dərinin üzərinə möhürləyir. Zamanla rütubət azalır. Dəridə yalnız bişmiş çiçəklərin, nəm süd tozunun və təmiz dərinin səssiz, hərəkətsiz izləri donub qalır. Və yavaş-yavaş sükuta qərq olur. Hər şey bir nöqtədə dayanır. Maddə tamamilə buxarlanır.
