Sərt, yandırıcı və dərhal otağı tünd qızılı bir dumanla dolduran ağır bir kütlə. Tütünün acı, tüstülü sərtliyi və zəfəranın metalik, mineral kəskinliyi otağı saniyələr içində zəbt edir. Bu fərahlıq deyil; o, dərinin üzərinə hopan və məkanı dərhal daraldan fiziki bir ağırlıqdır. İşıq sönür, rənglər tünd bürünc və qara çalarlara bürünür. Hava dərindən nəm və yapışqandır.
Papirusun quru, kağızvari səsi və qızılgülün dolğun ağlığı dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Paçulinin nəm torpaqlığı və ölməz otunun quru səsi havanı dərindən fiziki və hərəkətsiz edən qatı bir kütlə yaradır. Çiçəksilik rəngsizdir. Mühit dərindən statikdir. Heç bir sərinlik sızmır. Kölgələr silinir.
Xam dərinin heyvani kəskinliyi və labdanum qatranının mineral istiliyi kompozisiyanı dərinin üzərinə möhürləyir. Zamanla ədviyyat kəskinliyi azalır. Dəridə yalnız yanmış tütünün, acı mineral tozunun və tünd paçulinin səssiz, hərəkətsiz ağırlığı donub qalır. Və yavaş-yavaş dilsiz bir qaranlığa təslim olur. Sərt bir sükut hər şeyi udur.
