Qatı, həddindən artıq bişmiş və otağı dərhal süzülmüş bir şirinliklə dolduran dumanlı nektar. Vanilin əriyən, laktonik istiliyi udun acı qatranı ilə toqquşaraq fəzanı dərhal isidir. Bu fərahlıq deyil; o, dərinin üzərinə hopan və məkanı dərhal daraldan fiziki bir ağırlıqdır. İşıq dumanlanır, rənglər tünd qızılı və qara çalarlar arasında dəyişir. Hava dərindən nəm və sürtünməlidir.
Udun heyvani qaranlığı vanilin şəkərli tozunda əriyərək rəngsizləşir. Çiçəksilik yoxdur. Hava dərindən fiziki, ağır və hərəkətsizdir. Kompozisiya dərhal qızışır; o, yanmış şəkər və acı odunların ziddiyyəti üzərində qurulub. Mühit son dərəcə doyğun və məsafəlidir. Heç bir sərinlik sızmır, hər künc bu bişmiş şirinliklə yüklənir.
Ağac notlarının quru yonqarları və qatranın yapışqanlığı bu ağır dumanı dibdən bərkidir. Zamanla şirinlik daha da qatılaşır. Dəridə yalnız bişmiş vanilin, tünd udun və quru qatranın səssiz, hərəkətsiz ağırlığı donub qalır. Və yavaş-yavaş sükuta qərq olur.
