Sərt, yandırıcı və dərhal otağı tünd qızılı bir dumanla dolduran ağır bir kütlə. Ud ağacının tüstülü sərtliyi və zəfəranın metalik, mineral kəskinliyi otağı saniyələr içində zəbt edir. Bu fərahlıq deyil; o, dərinin üzərinə hopan və məkanı dərhal daraldan fiziki bir ağırlıqdır. Kosteriumun heyvani kəskinliyi havanı dərindən fiziki edir. Rənglər tünd bürünc və qara çalarlara bürünür.
Papirusun quru, kağızvari səsi və qızılgülün dolğun ağlığı dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Paçulinin nəm torpaqlığı və səndəl ağacının hamar səthi havanı dərindən doyğun edən mineral bir kütlədir. Mühit son dərəcə doyğun və məsafəlidir. Heç bir yumşaqlıq sızmır. Kölgələr silinir. Hava dərinin səthində xırtıldayan bir örtüyə çevrilir.
Xam dərinin heyvani kəskinliyi və müşkün pambıq səsi kompozisiyanı dərinin üzərinə möhürləyir. Zamanla ədviyyat kəskinliyi azalır. Dəridə yalnız yanmış ağacın, acı mineral tozunun və tünd udun səssiz, hərəkətsiz ağırlığı donub qalır. Və yavaş-yavaş dilsiz bir qaranlığa təslim olur. Sərt bir sükut hər şeyi udur. Maddə tamamilə buxarlanır.
