İti, bumbuz və dərhal otağı parçalayan steril bir bitki oksigeni. Əncirin südlü, yaşıl suyu və qara qarağat yarpağının amansız turşuluğu otağı saniyələr içində təmizləyir. Bu fərahlıq sakit deyil, dərini kəsən metalik bir buz küləyi kimidir. Otların xam səsi havanı dərindən şəffaf, nəm və hərəkətli edir. Kölgələr silinir.
Şam ağacının kəsici, iynəyarpaqlı rütubəti və sünbülçiçəyinin rəngsiz ağlığı dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Bitkisellik burada rəngsizdir; o, havanı dərindən neytral və hərəkətli edən quru bir tozdur. Heç bir şirinlik sızmır. Mühit son dərəcə sürətli və axıcıdır. İşıq dərinin səthində oynaqlayaraq buxarlanır. Hava dərindən fiziki, kəsici və məsafəlidir.
Sidr ağacının quru yonqarları və paçulinin nəm rütubəti bu steril suyu dərinin üzərində dondurur. Zamanla rütubət azalır. Dəridə yalnız nəm yarpaqların, acı bitki tozunun və təmiz ağacın boş cızıqları qalır. Sonda kompozisiya rəngsizləşərək boşluğa qarışır. Hər şey şəffaf bir sükutla bitir. Maddə tamamilə buxarlanaraq dilsiz bir sükuta qərq olur.
