Sərt, yandırıcı və dərhal otağı dumanlı bir istiliklə dolduran qaranlıq kütlə. Tütünün acı, tüstülü sərtliyi və darçının yandırıcı tozu otağı saniyələr içində zəbt edir. Bu fərahlıq deyil; o, dərini cızan metalik bir ağırlıqdır. İşıq sönür, rənglər tünd qəhvəyi və kəhrəba çalarlara bürünür. Hava dərindən isti, sürtünməli və qurudur.
Vanilin əriyən istiliyi və ağac notlarının quru yonqarları dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Pudralı notlar havanı dərindən fiziki və hərəkətsiz edən qatı bir tozdur. Çiçəksilik yoxdur. Kompozisiya yanmış ağacların və acı tütün tozunun rəqabəti üzərində qurulub. Mühit son dərəcə doyğun və məsafəlidir. Heç bir yumşaqlıq sızmır.
Zamanla rütubət tamamilə yox olur, lakin ağırlıq qalır. Dəridə yalnız yanmış ağacın, acı darçın tozunun və tünd tütünün səssiz, hərəkətsiz ağırlığı donub qalır. Və yavaş-yavaş dilsiz bir qaranlığa təslim olur. Sərt bir sükut hər şeyi udur. Maddə tamamilə buxarlanaraq dilsiz bir sükuta qərq olur.
