Sərt, yandırıcı və dərhal otağı dumanlı bir istiliklə dolduran qaranlıq kütlə. Qəhvənin acı, mineral kəskinliyi və mamırın nəm rütubəti otağı saniyələr içində zəbt edir. Bu fərahlıq deyil; o, dərini cızan metalik bir ağırlıqdır. İşıq sönür, rənglər tünd qəhvəyi və boz çalarlara bürünür. Hava dərindən sürtünməli və qurudur.
Ənbərin mineral istiliyi və ağac notlarının quru yonqarları dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Paçulinin nəm torpaqlığı havanı dərindən fiziki və hərəkətsiz edən qatı bir tozdur. Pudralı notlar havanı dərindən doyğun edən mineral bir kütlədir. Mühit son dərəcə doyğun və məsafəlidir. Heç bir yumşaqlıq sızmır. Kölgələr silinir.
Müşkün pambıq səsi və heyvani notların mineral sürtünməsi kompozisiyanı dərinin üzərinə möhürləyir. Zamanla rütubət azalır. Dəridə yalnız yanmış ağacın, acı mineral tozunun və tünd qəhvənin səssiz, hərəkətsiz ağırlığı donub qalır. Və yavaş-yavaş dilsiz bir sükuta qərq olur. Sərt bir sükut hər şeyi udur. Maddə tamamilə buxarlanır.
