Sərt, yandırıcı və dərhal otağı dumanlı bir istiliklə dolduran qaranlıq kütlə. Ənbərin mineral istiliyi və ağac notlarının quru yonqarları otağı saniyələr içində zəbt edir. Bu fərahlıq deyil; o, dərini cızan metalik bir ağırlıqdır. İşıq sönür, rənglər tünd qızılı və qəhvəyi çalarlara bürünür. Hava dərindən isti, sürtünməli və qurudur.
Müşkün pambıq səsi və pudralı notlar dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Hava dərindən fiziki və hərəkətsiz edən qatı bir tozdur. Çiçəksilik yoxdur. Kompozisiya yanmış qatranların və quru ağacların rəqabəti üzərində qurulub. Mühit son dərəcə doyğun və məsafəlidir. Heç bir yumşaqlıq sızmır. Kölgələr silinir.
Heyvani notların mineral sürtünməsi kompozisiyanı dərinin üzərinə möhürləyir. Zamanla rütubət tamamilə yox olur, lakin ağırlıq qalır. Dəridə yalnız yanmış ağacın, acı mineral tozunun və tünd kəhrəbanın səssiz, hərəkətsiz ağırlığı donub qalır. Və yavaş-yavaş dilsiz bir sükuta qərq olur. Sərt bir sükut hər şeyi udur.
