Sərt, yandırıcı və dərhal otağı tünd qızılı bir dumanla dolduran ağır bir kütlə. Ud ağacının tüstülü sərtliyi və xam dərinin heyvani kəskinliyi otağı saniyələr içində zəbt edir. Bu fərahlıq deyil; o, dərinin üzərinə hopan və məkanı dərhal daraldan fiziki bir ağırlıqdır. İşıq sönür, rənglər tünd qızılı və qara çalarlara bürünür. Hava dərindən isti, sürtünməli və qurudur.
Tüstünün acımtıl, bitki mənşəli səsi və ədviyyatların yandırıcı tozu dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Hava dərindən fiziki və hərəkətsiz edən qatı bir tozdur. Çiçəksilik yoxdur. Kompozisiya yanmış ağacların və acı mineral tozunun rəqabəti üzərində qurulub. Mühit son dərəcə doyğun və məsafəlidir. Heç bir yumşaqlıq sızmır. Kölgələr silinir.
Ənbərin mineral istiliyi və ağac notlarının quru yonqarları kompozisiyanı dərinin üzərinə möhürləyir. Zamanla rütubət tamamilə yox olur, lakin ağırlıq qalır. Dəridə yalnız yanmış ağacın, acı mineral tozunun və tünd dərinin səssiz, hərəkətsiz ağırlığı donub qalır. Və yavaş-yavaş dilsiz bir qaranlığa təslim olur. Sərt bir sükut hər şeyi udur.