Sərt, yandırıcı və dərhal otağı dumanlı bir istiliklə dolduran qaranlıq kütlə. Tütünün acı, tüstülü sərtliyi və nanənin dondurucu soyuqluğu otağı saniyələr içində zəbt edir. Bu fərahlıq deyil; o, dərini cızan metalik bir ağırlıqdır. İşıq sönür, rənglər tünd qəhvəyi və yaşıl çalarlara bürünür. Hava dərindən isti, sürtünməli və qurudur.
Çobanyastığının acı bitki suyu və mixəyin yandırıcı kəskinliyi dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Paçulinin nəm torpaqlığı havanı dərindən fiziki və hərəkətsiz edən qatı bir tozdur. Çiçəksilik yoxdur. Kompozisiya yanmış ağacların və acı tütün tozunun rəqabəti üzərində qurulub. Mühit son dərəcə doyğun və məsafəlidir. Heç bir yumşaqlıq sızmır.
Ənbərin mineral istiliyi və ardıcın metalik kəskinliyi kompozisiyanı dərinin üzərinə möhürləyir. Müşkün pambıq səsi bu ağır mənzərəni dibdən saxlayır. Zamanla rütubət azalır. Dəridə yalnız yanmış ağacın, acı bitki tozunun və tünd tütünün səssiz, hərəkətsiz ağırlığı donub qalır. Və yavaş-yavaş dilsiz bir qaranlığa təslim olur. Sərt bir sükut hər şeyi udur.
