Sərt, yandırıcı və dərhal otağı tünd qırmızı bir dumanla dolduran qaranlıq kütlə. Mirranın acı, mineral istiliyi və qızılgülün nəm, metalik səsi otağı saniyələr içində zəbt edir. Bu fərahlıq deyil; o, dərini cızan metalik bir ağırlıqdır. İşıq sönür, rənglər bürünc və tünd qırmızı çalarlara bürünür. Hava dərindən isti, sürtünməli və qurudur.
Ənbərin mineral istiliyi və qızılgülün dolğun ləçəkləri dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Çiçəksilik rəngsizdır; o, havanı dərindən fiziki və hərəkətsiz edən qatı bir tozdur. Heç bir yumşaqlıq sızmır. Kompozisiya yanmış qatranların və bişmiş ləçəklərin rəqabəti üzərində qurulub. Mühit son dərəcə doyğun və məsafəlidir. Kölgələr silinir.
Zamanla rütubət tamamilə yox olur, lakin ağırlıq qalır. Dəridə yalnız yanmış qatranın, acı süsən tozunun və tünd qızılgülün səssiz, hərəkətsiz ağırlığı donub qalır. Və yavaş-yavaş dilsiz bir qaranlığa təslim olur. Sərt bir sükut hər şeyi udur. Maddə tamamilə buxarlanır.
