İşıqlı, süzülmüş və dərhal otağı ağ-qızılı bir tozla dolduran şirin bir ədviyyat fırtınası. Kardamonun yandırıcı kəskinliyi və müşkün pambıq səsi havanı saniyələr içində qatılaşdırır. Bu fərahlıq deyil; o, dərinin üzərinə hopan və məkanı dərhal daraldan fiziki bir ağırlıqdır. İşıq parlaqlaşır, rənglər yumşaq kəhrəba çalarlara bürünür. Hava dərindən isti, sürtünməli və pudralıdır.
Ədviyyatlılığın kəsici səsi dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Hava dərindən fiziki və hərəkətsizdir. Heç bir kəsici səs sızmır, hər künc bu bişmiş tozla yüklənir. Mühit dərindən statikdir. Kölgələr silinir. Hava dərinin səthində xırtıldayan bir örtüyə çevrilir. Çiçəksilik yoxdur.
Müşkün pambıq səsi kompozisiyanı dərinin üzərinə dondurur. Zamanla ədviyyat kəskinliyi azalır. Dəridə yalnız bişmiş pudranın və steril müşkün səssiz, hərəkətsiz izləri donub qalır. Və yavaş-yavaş sükuta qərq olur. Hər şey bir nöqtədə dayanır. Maddə tamamilə buxarlanır. Sərt bir sükut hər şeyi udur.
