Sərt, yandırıcı və dərhal otağı mineral bir işıqla dolduran qaranlıq kütlə. Çaxmaqdaşının kükürdlü, metalik kəskinliyi və qreypfrutun amansız turşuluğu otağı saniyələr içində zəbt edir. Bu fərahlıq deyil; o, dərini cızan metalik bir soyuqluqdur. İşıq dumanlanır, rənglər tünd narıncı və boz çalarlara bürünür. Hava dərindən sürtünməli və qurudur.
Bibərin yandırıcı tozu və ətirşahın acı səsi dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Vetiverin nəm kökləri havanı dərindən fiziki və hərəkətsiz edən qatı bir tozdur. Çiçəksilik rəngsizdir; o, havanı dərindən doyğun edən mineral bir kütlədir. Mühit son dərəcə doyğun və məsafəlidir. Heç bir yumşaqlıq sızmır. Kölgələr silinir.
Sidr ağacının quru yonqarları və benzoinin yapışqan qatranı kompozisiyanı dərinin üzərinə möhürləyir. Paçulinin nəm rütubəti bu ağır mənzərəni dibdən saxlayır. Zamanla rütubət azalır. Dəridə yalnız nəm yarpaqların, acı mineral tozunun və təmiz vetiverin səssiz, hərəkətsiz ağırlığı donub qalır. Və yavaş-yavaş dilsiz bir sükuta qərq olur.
