Sərt, yandırıcı və dərhal otağı metalik bir işıqla dolduran qaranlıq kütlə. Zəfəranın acı, mineral istiliyi və aldehidlərin soyuq, sabunlu kəskinliyi otağı saniyələr içində zəbt edir. Bu fərahlıq deyil; o, dərini cızan metalik bir ağırlıqdır. İşıq dumanlanır, rənglər gümüşü və tünd qırmızı çalarlara bürünür. Hava dərindən sürtünməli və qurudur.
Müşkün pambıq səsi və xam dərinin heyvani sərtliyi dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Süsən kökünün ağır pudrası havanı dərindən fiziki və hərəkətsiz edən qatı bir tozdur. Çiçəksilik rəngsizdir; o, havanı dərindən doyğun edən mineral bir kütlədir. Mühit son dərəcə doyğun və məsafəlidir. Heç bir yumşaqlıq sızmır.
Laban qatranının yapışqan istiliyi və ağ ənbərin mineral rütubəti kompozisiyanı dərinin üzərinə möhürləyir. Zamanla aldehidlərin kəskinliyi buxarlanır, lakin ağırlıq qalır. Dəridə yalnız yanmış dərinin, acı zəfəran tozunun və steril müşkün səssiz, hərəkətsiz ağırlığı donub qalır. Və yavaş-yavaş dilsiz bir qaranlığa təslim olur. Sərt bir sükut hər şeyi udur.
