Sərt, yandırıcı və dərhal otağı dumanlı bir istiliklə dolduran qaranlıq kütlə. Badamın acı, metalik sərtliyi və tonka paxlasının dumanlı şirinliyi otağı saniyələr içində zəbt edir. Bu fərahlıq deyil; o, dərini cızan metalik bir ağırlıqdır. İşıq sönür, rənglər tünd qəhvəyi və kəhrəba çalarlara bürünür. Hava dərindən isti, sürtünməli və qurudur.
Acı portağalın turş kəskinliyi və rozmarinin acı bitki suyu dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Xam dərinin heyvani sərtliyi havanı dərindən fiziki və hərəkətsiz edən qatı bir tozdur. Çiçəksilik yoxdur. Kompozisiya yanmış dərinin və acı badam tozunun rəqabəti üzərində qurulub. Mühit son dərəcə doyğun və məsafəlidir. Heç bir yumşaqlıq sızmır.
Vetiverin nəm kökləri və sidr ağacının quru yonqarları kompozisiyanı dərinin üzərində dondurur. Zamanla meyvə turşuluğu tamamilə yox olur, lakin ağırlıq qalır. Dəridə yalnız yanmış dərinin, acı badam tozunun və ağır tonka paxlasının səssiz, hərəkətsiz ağırlığı donub qalır. Və yavaş-yavaş dilsiz bir qaranlığa təslim olur. Sərt bir sükut hər şeyi udur.
